Günler haftalar
İçimizden
Bir şeyler kemirerek
Geçip gidiyor
Dışarıda, o kupkuru dallar
Tek tek yeşermeye başladı
Hayallerim gibi
Bir bir tomurcuk
Pencereden
Gün ışığına özlem bakışlar
Sıra sıra
Parmaklıklar ardındaki
Özgürlüğe bakıyor
İçeride
Voltalıyoruz zamanı
Beş adımlık odada
Fantomların boğucu sesi
Uğulduyor kulaklarda
Biri iniyor, biri kalkıyor
Gözlerimiz pencerede
Ördek Erkan’la, Şişko Çetin’le
Dede Erdoğan’la
Ve diğer üç nefesle
Günler haftalar geçti
Ayni havayı kokluyoruz
Belki bir ay oldu
Bedenlerde sıcak su görmeyeli
Artık çamaşırların en az kirlisini
Arıyoruz valizlerde
Görüşmecilerin getirdiği
Peynir, zeytinde bitti
Bir bir tükeniyor
Sanki tükenen tutsaklığımız
Dile kolay değil
Daha on gün var
Gecesiyle gündüzüyle
Yüce yargı önüne çıkmaya
Ana katili koca kafa ile
Bizim oturaklı asb.Memed
Hemen hemen her gün kavgada
Ya yatak muhabbetinde,
Ya da yemekte masa da
Şunu getir, şunu götür
En çömez ya
Ana katili koca kafa Çetin
Sanki postası bizim memed’in
Ne yapsın Bahriyeli Memed abim
En kıdemlisi bizim koğuşun
Çoluk, çocuğun içinde
Kaldım der mırıldanır
Bu zibidiler içinde mi
Olacaktı benim yerim
Erkin Koray Yavuz’umuz var
Birde bizim
Kibar mı kibar iki gözüm
Nikahlandı sanki yatağına
Elinde hep bir kaç kitap
Kavga eder gibi çevirir yaprakları
Ya da ağzında Erkin Koray şarkıları
Gün boyu
Genellikle
hiç kalkmaz
Up uzun uzanır yatağına
Dalgın bakışları
Bakar durur tavana
Ara sıra iyice bastımı efkar
Sessizce yakar bir cigara
Ya sen
Ya Sen ne yapıyorsun
Diyecek olursanız bana
Kitap okumadan, ya da uykudan
Ya da kurtulmuşsa
Elimden kalem
Bulursam vakit o zaman
Ana katili Koca kafa Çetin’le
Bil ki kafa yapıyoruz
11.06.1975
Bandırma
