DİZİ DİZİ - Abdullah İnaler (Yolcu)

 Ben de o çamur sıvalı

                             Kerpiç duvarlı evde doğdum

                             Bir ufak odaydı dünyamız

                             Bir sürüde aç nefes

                             Sonra yoğrulduk biz

                             Aç aç özgürlük çamuruyla

                             Bulduk kendimizi bu kavganın içinde

                             Ve yeşerdik sevdiceğim

                             Ezik ezik

                             Sarı sarı

                             Kuru kuru

                              Yeşerdik

                              Bahçesinde bir gece dikenin

                              Bir kızıl gülün bile okşanmadığı

                              O çorak kara topraklı evde

                              Her şeyden yoksun

                            Yoksunduk tokluktan

                            Sevilmekten yoksun

                            Yoksunduk yaşamaktan

Ve rahat rahat

Karnı tok özgür ölmekten

   

Ve yükseldi bir gün aydınlığında

O kara sıvalı

Çorak topraklı evde ki ışık umutla

Ve o gün o aç nefesler

Tuttular açlığı ezik ezik

Haykırdılar açız biz

Biz açız

Biz işsizliğe, özgürlüğe açız

Vatan millet deyince

Hep önde giden meçhul savaşçıyız

Sizse cephe gerisinde

Büyük lider

Büyük komutan

Heey

Paranın babası

Büyük sermaye

Efendilerin efendisi,

Emperyalizm

Ve onların satılmış yerli işbirlikçileri

Açlığımızla besledik yıllardır sizi

Hala gözünüz hep parada

Gözünüz hep kan kokan silahlarda

Görmezsiniz ezilen

Açlıktan kırılan halkımızı

Görmezsiniz

Bebekliğin de ölen çocuklarımızı

Eyy

Gözü dönmez aç köpekler sizi

Elbet bir gün

Bir kızıllıkta şafak sökecek

Ve dizeceğiz sizi

Duvara dizi dizi.

                                         Bandırma

30.11.1973