Ufacık bir masada
Karşı karşıya
Bakıyordun gözlerin dalgın
Susuyordun
Dudakların suskun
Bende bakıyordum
Gözlerine yorgun
Dün
Birden bire aklıma geldi
Çillerini saydım
On yedi miydi,
On sekiz mi on dokuz mu bilmem
O kadar dalmışım ki
Unuttum
Hiç eski şenliğin
Şakraklığın üstünde
Bakıyordu gözlerin
Bir sonbahar sabahı
Bakıyordu
Gözlerin gün batımı bir deniz
Bakıyordu
Gözlerin bir nisan yağmuru
Bilirim bazen
Bir lodostu beynin
Bağırır çağırır her şeyi kırardın
Beni de çok mu çok üzerdin
Belki doğaldır diyeceğim
Çünkü çağın
A benim yaramaz çocuğum
13 12 1975
Bandırma
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder