İSMAİL EFENDİ
Beş çocuk
Bir avrat
Birde yatalak ana ile
Sıkışmıştılar bir apartmanın
Bodrum katına
Yaşam savaşı verirlerdi
Bu büyük kent’te
Kapıcı İsmail efendi ile karısı Hatçe
Dört numarada ki doktorun karısı
Bağırırdı her gün süt diye
Onbeş numaradaki Emekli albay
Süleyman bey derdi
Ekmekler, gazeteler gelmedi niye
On dokuz numaradaki
Çok boyalı, güzel
artist abla seslenirdi
Kaloriferler yanmaz,
Sıcak sular akmaz diye
İşte böyle
Bizim İsmail efendi
Doldururdu çile
Bazen düşünürdü
Vakit bulursa kendi kendine
‘’Niye geldin be adam
Bu Allahın belası
İnsanı kahreden bu büyük kente
Evde beş çocuk
İki mızmız karı
……
Ama buna da şükür der
Döner tanrıya
Açta olsak
Öyle böyle
Yaşıyoruz ya.
Bandırma 1975
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder